 |
ACV-Transcom CULTUUR
Nieuws & info over een breeeeed cultureel veld |
 |
| ALGEMEEN: CONTACT / HOME / NIEUWS / Sitemap / FOCUS: MEDIA & CAO's Audiovisuele sector / CAO Muziek / CAO Podium / CAO's Socio-Cultuur/ FOCUS: Gezondheid / Hoorzittingen / Kunstendecreet / Links / Pers / Wie zijn we / STATUUT v/d KUNSTENAAR: STATUUT / Cachetberekening / Pensioen&Bijverdienen / |
||
|
VRT Nieuwsbrief ACV-VRT
|
||||||
| Besparingsdruk op de VRT vermindert met € 7,4 miljoen, 07.07.2010 In vergelijking met het oorspronkelijke besparingsplan vermindert de besparingsinspanning die de VRT tot eind 2011 moet leveren met € 7,4 miljoen. De Vlaamse regering maakt € 4,9 mio vrij voor het behoud van het aanbod en de VRT-directie reserveert in de begroting van 2011 € 2,5 mio voor de instroom van nieuwe medewerkers. Dat is het concrete resultaat van de onderhandelingen en van de acties die zijn gevoerd. Het hart en de ziel van de VRT zijn daardoor nog niet helemaal gered, maar ze zijn zeker niet gebroken. De bestuursinstanties van de vakbonden hebben een akkoord gegeven over het nieuwe plan dat door de Raad van bestuur van 28 juni werd goedgekeurd. Naast de inhoud van het Meerjarenplan 2010-2012 bevat dat akkoord afspraken over de nieuwe instroom van medewerkers, over de uitvoering en begeleiding van de uitstroommaatregelen en over de voorbereiding van de nieuwe Beheersovereenkomst. Zonder de sterke betrokkenheid van alle VRT-medewerkers in de verdediging van de openbare omroep was deze ultieme en belangrijke tegemoetkoming niet mogelijk geweest. De drie vakbonden danken hierbij uitdrukkelijk alle militanten, leden en VRT-collega’s die hebben bijgedragen tot het succes van de publieksacties en van de staking die we hebben georganiseerd. Aan de campagne “Hart en Ziel van de VRT” werkten honderden collega’s actief mee door het verspreiden van buttons, het uitdelen van aandelen, het opzetten en onderhouden van de website en het opnemen van videoboodschappen. Uiteindelijk bleek een algemene en massaal opgevolgde stakingsactie op 9 juni nodig om de besparingsdruk op de VRT met € 7,4 miljoen te verminderen. Lees de volledige Mededeling van 7 juli 2010 Back to top VRT, visie versus kortzichtigheid, 11.06.2010 Ook zonder de schermen zwart te maken was de 24-uur actie van de vakbonden van 9 juni een sterk en niet mis te begrijpen signaal. Men dient ernstig na te denken én kleur te bekennen over de toekomst van een leefbare openbare omroep. Wij steken een "warme hand" uit naar politici die niet in woorden alleen beweren te staan achter een sterke openbare omroep. Recent hebben we nog wat lippendienst gehoord "De Vlaamse Regering gelooft in een slagkrachtige VRT. Conform het regeerakkoord investeren we “in een sterke Vlaamse openbare omroep die bijdraagt tot de verdere ontwikkeling van de identiteit en de diversiteit van de Vlaamse cultuur en van een democratische en verdraagzame samenleving.” (persmededeling Vlaamse Regering, 3 juni 2010). Hoe ging het liedje weer van Dalida? "Rien que des mots, paroles et paroles et paroles"... Het gebrek aan visie van diegenen die het buitenproportionele besparingsplan oplegden blijft tegen de borst stuiten. Men trapt op het hart en ziel van de werknemers van de VRT door boudweg te stellen dat men het maar eventjes met bijna 300 mensen minder kan doen. Want de cijfers worden onderschat. (Men beweert wel een instroom van 34 te creëren, maar dat zijn grotendeels voltijdse interimcontracten die omgezet worden in arbeidsovereenkomsten). En dan is er nog een capaciteitsvermindering door opnemen van recup in het plan voorzien. Het is kortzichtig te denken dat het schrappen in personeel geen invloed zou hebben op de opgebouwde know-how van de openbare omroep. De VRT werd onlangs vergeleken met andere openbare omroepen in Europa en kwam daar meer dan behoorlijk uit. De VRT blijkt zowat de beste leerling van de klas te zijn: De Vlaamse overheid besteedt per inwoner 48,5 EUR overheidsdotatie aan de VRT. Dit levert een marktaandeel televisie op van 40,2 % en voor radio 64%. In Ierland besteed de RTE 47,4 EUR per inwoner maar dat levert slechts een TV marktaandeel van 36,6 en een radioaandeel van 33,9%. In Zweden haalt men met een dotatie van 60,6 EUR per inwoner slechts een TV marktaandeel van 42,2 %. Noorwegen betaalt zelfs 88,2 EUR om een tv marktaandeel van maar 35,8% te halen. En in Zwitserland heeft men zelfs ruim 102 (!) EUR nodig om zwakkere TV of vergelijkbare radioresultaten als de VRT te kunnen neerzetten (32,5% en 68,1%).) Willen de ‘mediaspecialisten’ van deze wereld dus eens correcte cijfers leren hanteren als ze het hebben over de (fictieve) vetpotten van de VRT. Het personeel en de vakbonden verzetten zich niet tegen hun steentje bijdragen, noch tegen een bijkomend en zwaar efficiëntietraject. Maar langzamerhand kan men dit nog bezwaarlijk zo blijven noemen. De grenzen van het haalbare zijn bereikt. Verder gaan betekent snijden in het spierweefsel van de openbare omroep. Het ontbreken van inzicht en visie in dit dossier is betreurenswaardig. Blind besparen en blind blijven voor de gevaren kan onmogelijk bestempeld worden als goed bestuur. "Tijd voor goed bestuur bij de VRT" zei mevrouw Lieten onlangs.. We kaatsen deze bal graag terug. Mevrouw Lieten, stop ermee om zoals sommige andere politici naar de VRT te kijken alsof u naar een oude, vergeelde foto kijkt. De openbare omroep is een van de best presterende en goedkoopste openbare omroepen geworden van Europa. De hamvraag is erg simpel: wil men dat behouden of niet? Wij en het personeel van de VRT wel. En u beste politici? Servaas Le Compte, Alg. Sectorverantwoordelijke ACV-Transcom Cultuur www.hartenzielvandevrt.be Back to top Waarom staken we op woensdag 9 juni? 1. Vakbonden en directie hebben aangetoond dat door efficiëntiebesparingen niet meer dan 43 miljoen kan gevonden worden, terwijl de besparingsdoelstelling 70 miljoen is: de rest is afbraak van programma's en tewerkstelling. De vakbonden hebben steeds gesteld dat zij niet verder wilden gaan dan efficiëntiebesparingen. Er is hard gewerkt om met de onderhandelingen rond te zijn tegen de Raad van Bestuur van 31 mei, zodat Raad en de Vlaamse regering met kennis van zaken uitspraak konden doen. Noch de besluiten van de Raad van 31 mei, noch de mededeling van de Vlaamse regering van 2 juni geven enig perspectief op een oplossing.
2. Het huidige plan schroeft de overhead van de VRT terug, het draagt ruimschoots bij tot de begrotingsinspanning van de Vlaamse regering en brengt de begroting van de VRT in evenwicht. Maar dat plan snoeit drastisch in de tewerkstelling en in het programma-aanbod. De Vlaamse regering heeft nochtans van bij het begin gesteld dat de besparingen daar niet mochten aan raken. VRT 24-urenstaking op woensdag 9 juni De vakbonden van de VRT hebben de voorbije acht maanden ten volle ingezet op de dialoog en op het overleg om tot een redelijk en aanvaardbaar besparingsplan voor de VRT te komen. Het onderhandelingsparcours over de wijze waarop de VRT zuiniger en efficiënter kan werken en overtollige kosten kan schrappen is nu achter de rug. De laatste onderhandelingsronde tussen vakbonden en VRT-directie waartoe de Raad van Bestuur opdracht gaf vond plaats in volle transparantie en openheid. Vakbonden en directie kunnen vandaag aantonen dat maximale efficiëntie bij de VRT tegen eind 2011 voor een besparing van € 43 miljoen zorgt. Dat komt overeen met bijna 10% op de totale begroting van de VRT !
Met die maximale inspanning op het vlak van efficiëntie en bezuinigingen draagt de VRT ruimschoots en veel meer dan andere diensten en administraties van de Vlaamse Gemeenschap zijn steentje bij tot de begrotingsdoelstellingen die de Vlaamse regering tegen eind 2011 wil realiseren. In zijn mededeling van 2 juni erkent de Vlaamse regering dat verdere besparingen inderdaad het programma-aanbod van de VRT aantasten. En dan zwijgt de Vlaamse regering nog over het verdwijnen van 245 arbeidsplaatsen als gevolg van een dergelijke draconische besparing.
Meer dan 10% besparen op de totale werkingsmiddelen van de VRT leidt naar een blinde en lineaire besparing op het personeel en op het programma-aanbod. En dat heeft ook ongewenste gevolgen voor de Vlaamse mediagebruikers en voor de activiteit en de tewerkstelling in de Vlaamse audiovisuele sector. Het noodzakelijke debat over de rol en opdracht van de openbare omroep wordt echter niet gevoerd, zodat de huidige besparingen een ernstige hypotheek vormen voor de toekomst van de VRT. Aan karikaturen geen gebrek, 25 maart 2010 Het dossier VRT wordt helaas ontsierd door karikaturen.Triest hoogtepunt was dat we onlangs konden lezen in de krant dat er “400 Jomme Dockxen en Arabellas rondlopen op de VRT”. En dat men dus het probleem snel, pijnloos en met chirurgische precisie kan oplossen door deze 400 Jommes weg te snijden. Wie heeft er tenslotte nood aan een Dockx? Los van de gratuite bewering dat er Jommes werken op de VRT, stuit het erg tegen de borst dat men vanuit een of ander superioriteitsgevoel vindt dat er in een maatschappij of bedrijf geen plaats is voor een Jomme Dockx. Toch even het geheugen opfrissen: Jomme was een ‘klassificeerder’, een soort archivaris dus. Elk bedrijf telt een aantal ‘sexy’ functies naast op het eerste zicht minder aantrekkelijke maar daarom niet minder noodzakelijke jobs. Die trouwens net mogelijk maken dat ook de beoefenaars van die sexy jobs hun werk kunnen doen... Karikaturale stellingen die een heel deel van de beroepsbevolking ongefundeerd veroordelen tot de nutteloosheid, daar doen we als ACV-Transcom niet aan mee. Oneliners verzieken het debat over onze openbare omroep, 6 maart 2010 Het is altijd beter dat een dossier benaderd wordt met kennis van facts en figures in plaats van met oneliners. Hoe goed deze soms ook gevonden zijn. Daarom hier wat meer feiten en cijfers. De toekomst van de VRT belangt alle Vlamingen aan. Maar ook diegenen die soms (al dan niet openlijk) dicht staan bij andere mediaspelers, beseffen niet dat ze in hun strijd tegen de openbare omroep ervoor zorgen dat ze de ondersteuning van een ruim audiovisueel veld zwaar bedreigen. Zo zullen ondermeer de besparingen bij de VRT onvermijdelijk nog meer snijden in de bestellingen aan externe productiehuizen. Alle politieke partijen willen niet horen dat de opgelegde besparingsdoelstelling niet kan gehaald worden zonder blinde en onproductieve maatregelen. Tezelfdertijd worden of doelbewust of uit een gebrek aan dossierkennis heel wat onjuistheden gedebiteerd in dit dossier. Neen Mevrouw Lieten of Genez, de overhead bij de VRT is geen 16%. Mijnheer Decaluwe, voorbeelden uit 2005 aanhalen om een zogezegde inefficiëntie aan te tonen, helpen het dossier niet vooruit. Het huidige besparingsplan pakt de thematiek van de globale financiering van de VRT niet aan en maakt het opstellen van een adequate nieuwe beheersovereenkomst alleen maar moeilijker. De vakbonden van de VRT vragen dat het huidige plan wordt bevroren en dat het verdere debat over de VRT met deze uitgangspunten en bezorgdheden rekening houdt. In dat debat moeten de medewerkers en de vakbonden van de VRT betrokken worden. Back to top CATCH 22, januari 2010 Het was slecht ontwaken voor de VRT in het najaar van 2009. De Vlaamse regering legde de VRT een draconisch besparingsplan op en de openbare omroep kwam op verschillende flanken onder vuur te liggen. De medewerkers van de VRT voelden zich over dat alles terecht verongelijkt. Want de voorbije jaren deed de VRT het op bijna alle fronten uitstekend. Vertrouwenscrisis met de opdrachtgever De marktaandelen werden gehandhaafd, de eigen VRT- en Vlaamse producties oogstten sterkere waardering dan ooit, de kwaliteit en het onderscheidend vermogen van onze programma’s gingen er op vooruit. Intern legde de VRT een moeilijk en moedig parcours af in het verbeteren van zijn processen en in het verhogen van zijn efficiëntie. De cijfers liegen er niet om : er werd bespaard en afgeslankt, zelfs met ongewenste gevolgen voor de medewerkers. En de VRT verstevigde zijn unieke en duurzame band met de Vlaamse mediagebruiker, die het aanbod van zijn openbare omroep enorm op prijs stelt. Daarom vielen de onheilspellende boodschappen en de negatieve beeldvorming over de VRT onze medewerkers als een ijskoude douche in de nek. Het besef dat er tegelijk en op sluipende wijze een vertrouwenscrisis groeide tussen de VRT en zijn opdrachtgever drong pas recent in zijn volle omvang door aan de Reyerslaan. Dat de VRT oranje lichten negeert als het over zijn managementethiek of over zijn digitale programma-aanbod gaat, dat de VRT kregelig omgaat met kritiek en bij zijn directe gesprekspartners overkomt als zelfingenomen en betweterig, dat speelde zich af buiten de horizon van de drukke werkvloer van de VRT. En intussen zorgde een som van kleine incidenten, structurele wrijvingen en grote misverstanden ervoor dat de goede samenwerking tussen de VRT en zijn opdrachtgever stilaan onmogelijk werd. De vertrouwenscrisis heeft dus niet te maken met de resultaten en de performantie van de VRT, maar wel met hoe de VRT zich gedraagt en met de manier waarop zijn winkel wordt bestuurd. Laat ons dus gepast nederig zijn. De VRT moet niet enkel toonaangevend zijn in het uitvoeren van zijn opdracht, maar moet ook getuigen van een onberispelijk imago, een juiste bedrijfscultuur huldigen en correcte bestuursregels toepassen. Om zijn legitimiteit in de publieke opinie te handhaven kan de VRT daaraan maar beter wat meer zorg besteden. Een nieuwe lei voor de VRT De VRT staat voor de grootste verandering in zijn bestaan sinds hij in 1996 tot een nv van publiek recht werd omgevormd. De openbare omroep moet een nieuwe positie innemen in een fundamenteel herschikt Vlaams medialandschap, hij moet een strategie ontwikkelen om zijn kosten structureel te beheersen zonder aan dynamisme en slagkracht in te boeten, hij moet zijn onderscheidend vermogen en zijn relevantie voor alle Vlamingen nog beter uit de verf doen komen en hij moet op een originele en vernieuwende manier naar samenwerking en synergieën zoeken in het belang van de Vlaamse mediagebruiker. Dat is een hele mondvol. En dan worden er in 2010 ook nog een nieuwe gedelegeerd bestuurder en een nieuwe Raad van Bestuur aangesteld. Zo’n tabula rasa kan heilzaam zijn op voorwaarde dat er geen overhaaste beslissingen worden genomen en dat het debat over de toekomst van de openbare omroep op een objectieve en faire wijze wordt gevoerd. Met de bezem door de overtollige structuren Om het vertrouwen met de opdrachtgever en zijn geloofwaardigheid in de publieke opinie op te vijzelen moet de VRT dringend de overtolligheden in zijn structuren wegwerken. Het ACV waarschuwt daarbij voor een riskant populisme dat alles op één hoopje gooit en dat het vuur opent op alles wat “managers, onderbazen, tussenbazen en kleine bazen” wordt genoemd. Natuurlijk moet de totale managementkost drastisch omlaag. En de drie vakbonden spraken in 2007 al over de vermenigvuldiging van leidinggevende en adviserende functies op het raakvlak tussen Media en Productie. Dat gaat wel niet over teveel bazen maar over bekwame medewerkers die ongewild in een ondoorzichtige en te complexe structuur terechtkwamen. De VRT heeft die mensen nodig en daarom verwerpt het ACV elke heksenjacht en ongefundeerde brandmerking. Wij komen op voor een menselijke en efficiënte oplossing die de structuur vereenvoudigt en die de interne productiecapaciteit versterkt. Met maatregelen voor meer lenigheid in de organisatie moet aan de top begonnen worden. De VRT heeft vooral krachtige governance-regels nodig voor een betere werking van het Directiecomité en van de Raad van Bestuur. Het ontbreken daarvan bevatte de kiemen voor de verzuring en deed het wantrouwen escaleren tot een openlijke crisis. De financiering van de VRT onder druk De Vlaamse regering spreekt harde taal als het gaat over de besparingsdoelstellingen van de VRT, maar deinst terug als ze met de gevolgen van die besparing wordt geconfronteerd. Nochtans levert een agressieve sanering van de totale managementkost en het vereenvoudigen van de structuren hooguit € 10 miljoen op, terwijl de VRT in 2011 voor liefst € 62 miljoen in de kosten moet snijden. Een besparingsplan dat het aanbod voor de Vlaamse mediagebruikers niet wezenlijk aantast en waarbij geen ontslagen vallen is binnen een dergelijke doelstelling onmogelijk. Wie het tegendeel beweert blaast warm en koud tegelijk. Voor de medewerkers is het alvast een bitter gevoel dat het schrappen van 300 jobs bij de VRT blijkbaar als een daad van goed bestuur wordt beschouwd en niet als een sociaal drama. Het is te hopen dat vele van de forse uitspraken van de voorbije maanden toe te schrijven zijn aan de heersende crisissfeer. Mogen de Kerstdagen voor de nodige bezinning hebben gezorgd, zodat de hysterie luwt en de redelijkheid spoedig weer de bovenhand krijgt. Het huidige besparingsdossier geeft aan dat het model van financiering voor de openbare omroep onder druk staat. De afgesproken financiering is de gezamenlijke verantwoordelijkheid van alle partners die de beheersovereenkomst hebben ondertekend. Daarom moet de discussie over het besparingsplan eerder vroeg dan laat aansluiten op een breder debat over de globale financiering van de VRT. Alle belanghebbenden moeten daarbij mee in het bad. Catch 22 Dat de VRT zelf voor 38% van zijn inkomsten moet instaan, dwingt haar er toe om zich erg assertief te gedragen in de markten waar commerciële inkomsten te rapen zijn. En dat irriteert – niet ten onrechte - de commerciële omroepen en de opdrachtgever die – evenmin ten onrechte - van de VRT een focus op non-profit en op de naleving van de beheersovereenkomst verwacht. Dat is een heuse “Catch 22”, een dilemma dat bij de onderhandelingen over de volgende beheersovereenkomst een centrale plaats zal opeisen. Het verminderen van de commerciële druk op de openbare omroep is een nobele doelstelling … maar is de overheid bereid en in staat om daarvoor letterlijk zijn duit in het zakje te doen ? En om voor een maximaal bereik van alle Vlamingen te blijven gaan heeft de openbare omroep een marktgedreven strategie nodig. Hij moet dus voldoende innovatief, ondernemend en dynamisch zijn … en toch behoedzaam blijven voor de uitwassen van de concurrentiestrijd en de kosten niet gedurig de hoogte injagen. Dat zijn de moeilijke spreidstanden waarin de openbare omroep van vandaag zich bevindt. Die spreidstanden moeten politiek omgezet worden in billijke en beheersbare evenwichten. Dat is pas een opgave op het scherpst van de snede ! Een onvervangbare rol voor alle Vlamingen Veel redenen tot optimisme over de toekomst van de VRT zijn er bij de start van 2010 niet. De VRT zit in de hoek waar de klappen vallen, terwijl de Vlaamse begroting verder in het rood duikt. En de zondvloed van nieuws en van andere content die via het internet – “gratis” - op ons afkomt interpelleert alle kwaliteitsmedia en daagt hen uit. De atmosfeer is somber en de donkere wolken blijven zich boven de openbare omroep samenpakken. De VRT moet nu eerst het vertrouwen met zijn opdrachtgever herstellen en de banden met zijn gebruikers verder aanhalen. Een geloofwaardige en relevante openbare omroep zal daarna blijk moeten geven van een enorme dosis creatief vermogen en inventiviteit, van een grote wendbaarheid en van heel veel veerkracht. Laat die eigenschappen nu - gelukkig maar – deel uitmaken van het genetisch materiaal van de VRT en van zijn medewerkers ! Het ACV stelt zijn hoop voor 2010 dus op alle medewerkers van de VRT. De VRT is een fantastisch bedrijf dat een onvervangbare rol vervult voor alle Vlamingen. Die beide factoren zijn de calorieën voor de gedrevenheid waarmee onze programmamakers dag na dag op de bres staan om de Vlamingen te informeren, om hen wegwijs te maken, om hen te entertainen, te verrassen en te ontroeren, om er maatschappelijk geletterde Vlamingen en wereldburgers van te maken. Die opdracht succesvol uitvoeren, dat is waar alle VRT-medewerkers terecht trots op zijn. Het beknotten van die opdracht of het beknibbelen op de middelen ervoor dreigt Vlaanderen af te remmen in zijn ambitie om in 2020 te behoren tot de meest toonaangevende regio’s in Europa. Daarom blijven alle medewerkers van de VRT zich tot het uiterste inzetten zodat de rol en de opdracht van de openbare omroep voor de toekomst intact en verzekerd blijven. In die missie schrijft het ACV zich in en nemen wij mee het voortouw. Het ACV wenst jullie allen een voorspoedig 2010, waarin persoonlijke dromen en ambities in vervulling gaan en dat veel geluk brengt voor jullie gezin, familie en vrienden. Alle Vlamingen wensen we een openbare omroep toe die zijn rol en opdracht niet hoeft te verloochenen en die zoals vandaag tot ver buiten onze grenzen respect en waardering blijft oogsten. Herman De Backer- Voorzitter ACV-Transcom VRT Ivo Hendrix- Bedrijfsvrijgestelde ACV-Transcom VRT Servaas Le Compte -Algemeen sectorverantwoordelijke ACV Transcom Cultuur Back to top Wat is er met de VRT aan de hand ? 30.11.2009 “Binnen het Vlaamse Parlement bestaat er geen meerderheid meer voor een sterke en slagvaardige openbare omroep.” Parlementslid Caron verwoordt het sombere gevoel dat de laatste weken heerst bij iedereen die begaan is met de toekomst van de VRT. Waarom is de relatie tussen de VRT en zijn opdrachtgever/aandeelhouder dan zo vertroebeld ? Omdat de VRT dringend antwoorden moet formuleren op twee grote en belangrijke uitdagingen. 1. De bomen groeien niet tot in de hemel. De VRT geeft meer geld uit dan er binnenkomt en moet ervoor zorgen dat de rekeningen kloppen. 2. De Vlaamse mediasector staat voor grote economische uitdagingen. En door de digitalisering zijn het mediagebruik en de mediabeleving in volle evolutie en verandering. De opdracht en de prioriteiten van de openbare omroep moeten beter op die nieuwe realiteiten afgestemd worden. Lees meer, klik Groene Kaart 4 Back to top Nieuwjaarsbrief 2006, ACV-VRT Het is in 2006 precies tien jaar geleden dat het mini- en het maxidecreet voor de openbare omroep van kracht werden. In het management van de omroep werd het artistieke primaat snel verdrongen door een bedrijfseconomische invalshoek. Doorgedreven marketing en programmaformats naar industrieel model inspireerden nieuwe productiemethoden. Netprofilering en horizontale programmering bepaalden voortaan de uitzendschema's. Zelfs de credo’s van het "make to order" en "just in time" infiltreerden in het openbare omroepbedrijf. Het hedendaagse omroepbedrijf kijkt vandaag tegen nieuwe uitdagingen aan: de nakende digitale revolutie in de media-industrie en de toenemende globalisering die er het gevolg van is. Ze zijn de voorbode van nog meer “lean production” en aangescherpte productiviteit. Voorwaar een gigantische opgave voor de vakorganisaties van de VRT: tegelijk de slagvaardigheid van de openbare omroep in het Vlaamse medialandschap vrijwaren en toch meer sociale en creatieve ruimte creëren voor onze collega's. Want een sterk sociaal weefsel en grote creatieve vrijheid blijven, ook na de ingrijpende hervormingen van het voorbije decennium, sleutels voor het succesvol realiseren van onze missie. De medewerkers van VRT ervaren die sociale identiteit en creatieve bedrijfscultuur als cruciaal en onvervangbaar. Ze zijn een voorwaarde sine qua non om het vereiste vakmanschap en professionalisme in alle functiedomeinen optimaal tot haar recht te laten komen. In het productieproces moet kwaliteit primeren boven volumes en deadlines. Flexibiliteit is ondergeschikt aan de juiste balans tussen werk en vrije tijd. Prettige sociale relaties en een aangename werkomgeving zijn het verplichte vaccin tegen de anonimiteit en de vervreemding die de industrialisering van de productieketen kenmerken. Het ACV stelde zich in de opeenvolgende veranderingscycli die in het kielzog van het maxidecreet plaatsvonden, bewust als een proactieve gesprekspartner op. Die optie is, ook in eigen kringen en terecht, niet onomstreden. Het ACV belichaamt een visie, bouwt grondige dossierkennis op, vertaalt die in concrete standpunten en voorstellen, streeft billijke oplossingen na en legt op transparante wijze verantwoording af. Die optie is maar productief, voorzover ze onze “core business” ondersteunt: onverzettelijk en strijdbaar opkomen voor de belangen van de werknemers. In alle sociale thema’s heeft het ACV bij de VRT dat brede register van instrumenten op de juiste momenten en in de juiste dosering aangewend. En dat heeft in 2005 tot fraaie resultaten geleid. Het ACV blikt bijgevolg tevreden op het afgelopen werkjaar terug. We danken al onze leden en militanten uitdrukkelijk voor hun inzet en voor de bijdrage die ze daarbij leverden. Want op vele momenten vereiste het heel wat moed en doorzetting en was het zelfs ondankbaar om de vernieuwende koers te varen waarmee de belangen van de VRT-medewerkers in de helse concurrentiële en technologische ontwikkelingen worden veilig gesteld. Op de arbeidsmarkt woedt een felle strijd om de meest bekwame en geschikte medewerkers. Daarom ijverden we onverdroten en krachtdadig voor versoepelde procedures, gericht op actieve aanwerving en op meer interne doorgroeikansen. Want de know how en de ervaring die medewerkers binnen de VRT verwerven, blijft onderbenut en ondergewaardeerd. In december kwam, na bikkelharde onderhandelingen, het reglementaire kader tot stand dat een dergelijk beleid mogelijk maakt. Ook de ontkoppeling van functionering en beoordeling, essentieel voor een competentiemanagement dat de eigen medewerkers meer ontwikkelingskansen geeft, werd gerealiseerd. Het spreekt voor zich dat die noodzakelijke hervormingen staan of vallen met de wijze waarop een en ander in het dagelijkse beleid wordt vertaald. Het gaat om een trendbreuk en het vergt dus wat tijd vooraleer een nieuwe bedrijfscultuur alle oude vormen en gedachten kan verjagen. We gunnen de directie enig respijt, maar hebben geen eindeloos geduld. Op het vlak van aanwerving en doorgroei moet de breuk met het verleden in 2006 zichtbaar worden. Het ACV wil trouwens spoedig nog één groot hiaat weggewerkt zien. De toepassing van de uitzendarbeid binnen de VRT is onvoldoende conform met de geest van de wetgeving en evenmin met de afspraken die de sociale partners over de hervorming van onze “interne arbeidsmarkt” maakten. Het ACV agendeert dit thema zonder uitstel op het sociaal overleg. Omtrent functionering en competentiemanagement heeft het ACV twee prioriteiten: stop de inflatie van procedures en paperasserij en haal deze processen uit de repressieve sfeer. Op beide vlakken zijn de voortekenen weinig gunstig. Functionering verdrinkt in de overtollige formulieren en bij de bespreking van competenties domineert de kijvende boventoon. Het koppelen van (gecontingenteerde) financiële bonussen aan de meest gunstige beoordelingen, is gedoemd tot mislukken: je bevordert geen teamspirit en collegialiteit door tegelijk de onderlinge nijd en afgunst te organiseren. De VRT-medewerkers hebben aan het bonusverhaal van de directie heus geen boodschap. Ook al zijn vooralsnog niet alle ongewenste gevolgen van de functiereductie weggewerkt, toch werd een belangrijke doorbraak gerealiseerd. Voorzover het akkoord omtrent de tijdelijke loontoeslag - een syndicale oefening op het scherp van de snede - ook effectief wordt toegepast om te diversifiëren binnen de functies waar dat relevant is, gaat het om een zinvolle correctie. De verplichte aanpassing van de werkreglementen trappelt ter plaatse door de schrijnende besluiteloosheid van de directie. Maar nu komt de berg naar de profeet: 2006 is de dwingende deadline om dit af te ronden. Het ACV heeft het dossier grondig voorbereid, zowel inhoudelijk als strategisch. Wij dulden geen forcing van de directie om deze oefening in sociaal neerwaartse zin en/of in een scenario van inlevering aan te vatten. Op 27 en 28 oktober losten we een raak schot voor de boeg. Pogingen van de directie om de actiedag rond het Generatiepact te dwarsbomen, bleken een lelijke misrekening. De waarschuwing weze duidelijk: de mobilisatiekracht van de vakorganisaties van de VRT is intact. En onze collega’s zijn uiterst alert als het erom gaat de stevige sociale bescherming in het werkreglement te vrijwaren. Het ACV zal zich niet in oorlogskleuren tooien als op 10 januari de onderhandelingen over nieuwe werkreglementen van wal steken. We vatten dat overleg op constructieve wijze aan en met de wil om een billijk akkoord te bereiken. Maar als de directie buiten de lijnen van onze onderhandelingsmarge wil kleuren, dan zijn we niet te beroerd om onze eisen in een conflictscenario af te dwingen. Meer efficiëntie en het optimaal benutten van de beschikbare capaciteit: het zijn intenties die we delen, op voorwaarde dat ze van hoog tot laag binnen het bedrijf worden nagestreefd. De medewerkers van de VRT kijken met wantrouwen naar de forse aangroei van managementfuncties en van (dure) consultancy-opdrachten. Bij de Public Relations activiteiten van de VRT moet elk vermoeden van spilzucht worden geweerd. In een duale VRT met verschillende regimes in het management en bij de troepen kan het huidige succesverhaal niet lang stand houden. In de geglobaliseerde en concurrentiële markt kijkt het omroepbedrijf voortdurend tegen nieuwe technologische en strategische uitdagingen aan. Bij zo’n galopperend ritme van veranderingen is het een hachelijke opdracht voor de politieke voogdij om met de VRT een nieuwe beheersovereenkomst voor vijf jaar aan te gaan. Een louter marktgedreven aanpak, gericht op maximaal rendement, devalueert de openbare opdracht en verschraalt het programma-aanbod. De actuele roeping van het medium negeren en de klok terugdraaien is evenmin een optie. In 75 jaar radio- en 50 jaar televisiegeschiedenis werd de Vlaamse kijker en luisteraar verwend door kwaliteit. Hij koestert een diepe verzuchting naar meerwaarde. (Waarheidsgetrouwe) informatie, (niet belerende) educatie en (verantwoorde) ontspanning brengen, dat blijft de kernopdracht van een openbare omroep. Hij spreekt de kijker en luisteraar aan als burger en niet als consument. Hij wil de sociale verbondenheid en de culturele identiteit van de Vlaamse Gemeenschap versterken. Geen overbodige luxe nu de globale wereldmarkt en zelfs de Europese eenmaking op het oude continent als een bedreigende pletwals worden aangevoeld. De consensus die vandaag in Vlaanderen bestaat om de culturele en sociale opdracht van de VRT te versterken, is een unieke opportuniteit. De overheid mag daar best een flinke hap uit haar begroting voor veil hebben. Een scenario van commerciële nevenactiviteiten als financiële prothese voor een overdreven zuinig overheidsbeleid vervult ons met huiver. De zorg voor vakmanschap en kwaliteit heeft in de Vlaamse audiovisuele sector een breed draagvlak. Buiten onze grenzen worden de Vlaamse mediabedrijven als toonaangevend geprezen. Men benijdt Vlaanderen de hoge kwaliteit van zijn programma's op de openbare en op de commerciële netten. De professionaliteit en de know how van onze openbare en private productiebedrijven en productiehuizen voor televisie genieten internationale faam en erkenning. Zijn onze politieke gezagsdragers wel voldoende trots op deze sector die technologisch innoverend is, voor economische dynamiek zorgt en een belangrijke maatschappelijke rol vervult ? Regulering die de bloei van de openbare audiovisuele bedrijvigheid en de flankerende jobs in de sector fnuikt, is daarom niet wenselijk. Wel mag afdoende sociale bescherming eerder vroeg dan laat op de commerciële omroep- en audiovisuele sector afstralen. Bij de bevraging van de Minister van Media omtrent de toekomst van de openbare omroep, verdedigde het ACV van de VRT een duidelijke visie. Meer diepgang in de nieuws- en duidingsprogramma’s, versterken van het culturele programma-aanbod op de bestaande netten en via een themakanaal, vrijwaren van de autonomie en de onafhankelijkheid in het bestuur en meer inspraak en betrokkenheid van de VRT-medewerkers bij het realiseren van de opdracht van de omroep. Dat waren de krachtlijnen van ons pleidooi. In het advies van de Vlaamse Mediaraad vinden we vele van die prioriteiten terug. In de volgende maanden vinden intensieve gesprekken en onderhandelingen plaats over de nieuwe beheersovereenkomst voor de VRT. Daarin zal het ACV zoveel als mogelijk zijn stempel blijven drukken om de toekomst van de tewerkstelling en van de openbare opdracht voor de VRT maximaal te verzekeren. In 2005 beijverde het ACV zich voort nog voor de uitbreiding van de deeltijdse vormen van loopbaanonderbreking, voor verdere financiële stimuli bij gebruik van het openbaar vervoer en voor de terugbetaling van het privégebruik van Internet door VRT-medewerkers. Het zijn stuk voor stuk belangrijke aanwinsten in het extralegale voordeelpakket van onze collega’s. De nieuwe initiatieven op het vlak van telewerken kenden helaas niet het verhoopte succes. Hiervan moet een kritische doorlichting en balans op tafel komen. We kunnen er niet naast kijken: de metamorfose van de VRT voltrekt zich ook letterlijk. De skyline van het omroepcomplex wordt gedomineerd door reusachtige kranen en de werven draaien op volle toeren. TOM creëert de infrastructuur waardoor in 2006 de eerste grootschalige synergie tussen verschillende media een feit wordt. Het "crossmediale" Nieuwsproject verlaat de steigers en luidt een nieuwe episode in voor de VRT. We kruisen de vingers voor de digitale toekomst van onze omroep en wensen de VRT een betrouwbaar kompas en een behouden vaart als in 2006 de nieuwe beheersovereenkomst wordt ondertekend. Aan iedereen die begaan is met de toekomst van de openbare omroep wensen we een voorspoedig 2006. Een jaar waarin de fundamenten worden gelegd om de sociale en maatschappelijke opdracht van de VRT met vernieuwd élan waar te maken. Jean-Paul Van der Vurst, Algemeen sectorverantwoordelijke ACV Transcom Cultuur Herman De Backer, Voorzitter Ivo Hendrix, Bedrijfsvrijgestelde ACV-VRT ACV-VRT Back to top Nieuwjaarsbrief 2004 In 2003 vierde de VRT de vijftigste verjaardag van Televisie in Vlaanderen. De medewerkers stelden het erg op prijs dat zij in die feestelijkheden werden betrokken. 50 jaar Televisie bood ons de gelegenheid terug te blikken op ons eigen verleden en mijmeringen op te roepen bij programma’s en figuren die in die periode een bijzondere persoonlijke indruk of herinnering nalieten. De respons die deze viering in de publieke opinie genoot, bevestigt het belang van een sterke openbare omroep in de bijdrage die hij levert aan de samenhorigheid en de identiteit van onze Vlaamse cultuurgemeenschap. De VRT is vandaag uitgegroeid tot een toonaangevend bedrijf in Vlaanderen en wel op verschillende vlakken. De VRT is als mediabedrijf voor de volle 100% Vlaams verankerd, stelt bijna 2700 mensen tewerk en is een spitsbedrijf op het vlak van nieuwe technologieën en interactiviteit. Dit is een merkwaardig succes en de uitdrukkelijke verdienste van alle medewerkers. Radio- en televisieproductie blijft een arbeidsintensief proces waarin de inzet en de creatieve inbreng van iedereen een toegevoegde waarde levert aan het eindproduct. Naast de programmamakers zijn ook de technici, de programmabewerkers, de logistieke en de administratieve medewerkers essentiële schakels in het teamwork dat onze producties kenmerkt. De VRT blijft het uitstekend doen en dat is ongewoon in een voor ons land somber sociaal jaar met talloze bedrijfssluitingen. De trieste teloorgang van Sabena in 2001 laat zijn sporen nog na terwijl overheidsbedrijven als de NMBS en De Post op hun beurt massale ontslagen aankondigen. Het bewijst dat de publieke sector zich niet aan de harde economische logica kan onttrekken. De openbare omroep handhaven en versterken in een concurrentiële omgeving zonder in te boeten op de arbeidsvoorwaarden en op de kwaliteit van onze jobs: dat blijft voor ACV-VRT de grootste zorg en bekommernis. Nooit had de VRT meer medewerkers in dienst dan vandaag. De VRT is een krachtige economische factor in Vlaanderen, want verschillende partners en toeleveringsbedrijven profiteren mee van onze florissante activiteiten. Het was de voorbije jaren soms hard knokken voor het vrijwaren van de toekomst van de VRT en van de jobs van ons allemaal. Als ACV zijn we er bepaald trots op dat het succesverhaal van de VRT geflankeerd werd door een reeks belangrijke sociale verwezenlijkingen die in opeenvolgende sectorale akkoorden tot stand kwamen. Zo werden in 2003 onder andere lang aanslepende contractuele en statutaire anomalieën eindelijk gecorrigeerd. Het was nog in een ander opzicht een bewogen jaar voor Televisie. Christina von Wackerbarth verliet de VRT en ook bij het netmanagement en de hoofdredactie van de Nieuwsdienst vonden bestuurswissels plaats. Rond de opvolging van Christina ontstond in het najaar een minicrisis tussen de gedelegeerd bestuurder en de Raad van Bestuur. ACV-VRT pleit voor maatregelen om dergelijke patstelling in de toekomst te voorkomen. Een bedrijf dat de klok rond werkt, kan zich geen momenten van stuurloosheid veroorloven. De nieuwsdienst van Televisie torst een grote en belangrijke opdracht en staat permanent bloot aan kritische waarneming. De verslaggeving omtrent de verkiezingen van 18 mei ontlokte een zinvol en diepgaand debat op de politieke tribunes en in de publieke opinie. Maar ook de wenselijkheid en de eventuele grenzen van het zogenaamde infotainment stonden in het middelpunt van de discussie. Voor het ACV onderstreept dit debat de nood aan een inhoudelijk sterke redactieraad op de nieuwsdiensten van Radio en Televisie, waarin ook plaats is voor verkozen vertegenwoordigers van de redacties. Voorafgaand advies, permanente bijsturing en kritische evaluatie van de nieuws- en duidingsprogramma’s zijn van doorslaggevend belang voor de kwaliteit van de nieuwsdiensten. Over dergelijke aanpassing van het redactiestatuut wil ACV-VRT in 2004 met de VRT-directie een akkoord sluiten en zo de redacties een instrument geven om aan deze moeilijke uitdaging in de praktijk een krachtige invulling te geven. De aangekondigde herziening van het werkreglement werd verder uitgesteld. De regering publiceerde pas in juli de uitvoeringsbesluiten voor de toepassing van de Europese regelgeving bij de VRT, op een moment dat twee andere belangrijke dossiers alle aandacht van de sociale partners opeisten: de nieuwe kostenregeling en de functiereductie. Het contrast in de aanpak van beide dossiers is frappant. Het ACV vreesde bij de invoering van de nieuwe kostenregeling voor contraproductieve en ongewenste effecten. Tot op vandaag wil de malaise rond deze nieuwe regeling niet wijken. Wij dringen aan op een openhartige evaluatie, waarbij in 2004 een fundamentele herziening van alle kosten- en vergoedingsregelingen bespreekbaar moet zijn. De gesprekken over een nieuwe en vereenvoudigde functieclassificatie verlopen daarentegen in een open en vruchtbaar klimaat. Wederzijds worden alle knelpunten nauwkeurig in kaart gebracht en er wordt gemeenschappelijk naar oplossingen gezocht. Een correcte en geloofwaardige functieclassificatie is in ieders belang, daarom stelt ACV-VRT zich constructief op om tot een goed eindresultaat te komen. Januari 2004 wordt een cruciaal moment in de besluitvorming, waarin nog enkele belangrijke modaliteiten een afronding moeten krijgen. Op de sociale agenda van 2004 staat de gedwongen modernisering van het werkreglement helemaal bovenaan. Voor het ACV zijn de prioriteiten daarin duidelijk: goed omschreven grenzen aan de werkdruk en de flexibiliteit, evenwel zonder dat de specifieke opdracht van de openbare omroep daardoor in het gedrang komt; billijke compensaties voor opgelegde prestaties op sociaal onaangename dagen en uren; een betere verzoening van werk en gezinsleven. Wij zijn ervan overtuigd dat deze laatste doelstelling slechts in beperkte mate via een werkreglement wordt waargemaakt. Daarom dringen we aan op inspanningen om de sociale doelmatigheid van de planningsmethodiek te verhogen en pleiten we voor een actief beleid op het vlak van deeltijds werken en thuiswerken. We juichen toe dat de vzw Sociale Werken nadenkt over een verbreding van haar werking zodat nieuwe thematieken omtrent de zogenaamde “work-life balance” aan bod kunnen komen. In dat kader komt ook het vervoerbeleid geregeld ter discussie: het gebruik van de eigen wagen voor VRT-opdrachten wordt afgewogen tegen de toepassing van de regeling 2 x 20 km, tegen de gevolgen van de nieuwe kostenregeling en tegen het beleid inzake bedrijfswagens. Een regeling die door de tijdsgeest achterhaald is, lokt controverse uit en vraagt dringend om actualisering. De sociale partners kijken dus tegen moeilijke en gevoelige dossiers aan. ACV-VRT is bereid om hierin vooruitstrevend en baanbrekend werk te verrichten, indien de directie het gesprek onbevangen en grootmoedig wil voeren. Het is niet eenvoudig om in de herziening van de werkreglementen en aanverwante dossiers eer te behalen en succes te boeken. Wel zeker is dat dit enkel kan slagen indien de directie de medewerkers met uitgestoken hand tegemoet treedt en niet met opgeheven vinger. ACV-VRT gelooft in de verantwoordelijkheid van de medewerkers en niet in betutteling of regeldrift. Een bedrijf in evolutie moet intern vernieuwen en reorganiseren. De VRT-medewerkers hebben in de voorbije jaren ten overvloede bewezen dat ze bereid en in staat zijn ingrijpende veranderingen tot een goed einde te brengen. Overleg, communicatie en respect vormen daarbij de sleutel om te slagen. In verschillende diensten worden herstructureringen voorbereid. Slechte voorbeelden, zoals we in het voorjaar bij de IT-directie meemaakten, kregen gelukkig geen navolging. Toch blijven we op dit vlak erg waakzaam en zijn we extra gevoelig voor de wijze waarop medewerkers uit lagere functiegroepen bij mogelijke reorganisaties worden behandeld. Het gaat vaak om collega’s die ondankbare arbeid leveren en zich in een kwetsbare positie, buiten de kerntaken van de omroep, bevinden. Hun verzuchtingen aan bod brengen beschouwt ACV-VRT als één van haar belangrijkste plichten. Na acht jaar voorzitterschap van ACV-VRT gaf Rudi Depraetere in 2003 de fakkel door aan een grondig vernieuwde bestuursploeg. In die periode onderging het vakbondswerk een heuse metamorfose. Met de snelle veranderingen binnen de VRT en de toenemende complexiteit van dossiers namen de verantwoordelijkheid en de werklast bij de vakorganisaties toe. Het was een hectische en slopende episode. Vernieuwende ideeën en standpunten aan bod brengen, intensief en verdiepend werken rond dossiers, voortdurende communicatie met alle medewerkers, openheid en transparantie in de werking en de besluitvorming: ACV-VRT heeft zich op doortastende wijze aan de noodzakelijke evolutie van de openbare omroep aangepast. Zonder nochtans aan radikaliteit of strijdbaarheid in te boeten, wel integendeel. Het doet deugd dat dit door leden en militanten wordt gewaardeerd. ACV-VRT gaat met een vernieuwd élan op die ingeslagen weg voort en wenst de VRT en al haar medewerkers een voorspoedig 2004 toe. ACV-Vrt, Ivo Hendrix Back to top  tekening Guido Beuckels
Nieuwsbrief VRT, december 2003 Ook de kritiek op het feit dat een deel van de producties buitenshuis worden maakt is niet serieus te noemen. Wat wilt men dan. Dat men eerder Amerikaanse series aankoopt ipv Vlaamse producties te programmeren? Het is een vreemde zaak dat ondanks het gegroeide succes van de VRT, er een sfeer van vijandigheid blijkt te heersen bij sommige politici. We mogen vrezen dat de Vlaamse overheid binnenkort het mediacreet zal wijzigen om de politiek samengestelde raad van bestuur meer bevoegdheden te geven. En dat lijkt ons geen goede zaak. Met vriendelijke syndicale groeten, Jean-Paul Van der Vurst |
||||||
